Były marszałek Sejmu RP oraz minister sprawiedliwości

W jaki sposób zdefiniowałby Pan Małą Ojczyznę?

- To środowisko, z którym człowiek jest na co dzień najbardziej związany. To także wspólnota, która pomaga pielęgnować patriotyzm, mająca świadomość potrzeby dążenia do rozwoju tej wielkiej ojczyzny, jaką jest naród i państwo narodowe, poprzez zdrowe współzawodnictwo. Jeśli taka wspólnota dynamizuje rozwój narodu, nie jest jego przeciwstawieniem, to stanowi pozytywne zjawisko, jest czymś co pobudza i ożywia. To element organizowania narodu poprzez żywe komórki społeczne posiadające poczucie pewnej jedności. Jest czymś, co wyraża aspiracje określonej części w stosunku do całości. Nie może konkurować z państwem.

Czy idea Małej Ojczyzny może stanowić osnowę dla budowania szerszego ruchu społeczno - obywatelskiego?

- Może stanowić pierwszy etap aktywizacji społeczeństwa, pewnego wyrobienia organizacyjnego, próby prezentacji na szerszym forum dążeń danej wspólnoty. To etap przygotowania do szerszej aktywności działaczy społecznych, którzy mają aspiracje wzniesienia się ponad lokalność, stwarzający pole do ich samorealizacji. Takiej wspólnoty nie można traktować jako czegoś zamkniętego w sobie. Może ona bez wątpienia wspierać proces odbudowy infrastruktury społecznej, w oparciu o którą mogłyby ukształtować się struktury polityczne zdolne do kreowania postaw społecznych i stabilizowania sceny politycznej.

Jakie powinny być filary takiego ruchu.

- Autentyczna chęć służenia swojej małej ojczyźnie, i nie traktowanie jej jako odskoczni do osobistej kariery, która sama w sobie nie jest oczywiście czymś negatywnym. Następnie świadomość miejsca i stosunku między wspólnotą a całością, znaczenia kultury ogólnej, jej roli w strukturze państwa, a nie działania autonomiczne. Podstawą pozostaje unitarny charakter państwa. Funkcjonujący w Polsce system, uwzględniający rolę samorządu, stwarza duże możliwości obywatelskiej aktywności i nie narusza tego charakteru. Mała ojczyzna nie może być bowiem strukturą konkurencyjną dla państwa, lecz winna stanowić jej część, pełnić rolę integrującą.